Zondag 21 februari, De Roeping van Mozes

De lap op het liturgisch centrum geeft de weg aan die die pelgrims gingen. Langs deze weg zullen we in deze veertigdagentijd gaan.

De staf van Mozes staat centraal in dit verhaal. Hij krijgt die staf bij de brandende braamstruik van de Eeuwigen in handen, om Israel te gaan bevrijden en uit te leiden uit het land van de onderdrukking en slavernij.
De staf staat symbool voor Gods ontferming met mensen in een uitzichtloze situatie. Hij heeft het onderdrukkende systeem van de farao gezien en de jammerklachten van zijn volk gehoord.
De staf staat ook voor rechtvaardig leiderschap of herderschap, die de macht van de farao moet onthullen.
De staf dient als steun en hulp voor onderweg.

De takken en al de oranje kleuren verwijzen naar de brandende doornstruik.

Zoals Mozes
Bij het vuur
Van de doornstruik
Uitgekozen wordt
En luisterd,
Zo staan wij stil
Bij het vuur van Uw liefde
En het lijden in de wereld.

Geef ons de voeten van Mozes,
Die de aarde respecteren
En gaan waar ze nodig zijn.

Geef ons de mond van Mozes
Om te zeggen waar het op staat.

Geef ons het hart van Mozes
Dat brandt van liefde
die niet verteerd.

Zondag 28 februari: Reminiscere

Ontferming:
Zoals een moeder zich ontfermt over haar kind, zo wordt in de gebogen staf de ontferming van God zichtbaar.
Gebogen....buigen is een vorm van eerbied uit respect voor de ander.
Rood is de kleur van het bloed, maar ook van het lijden. In christelijke traditie is de liturgische kleur van de Geest rood.

Mozes en Aaron worden verbonden met elkaar, niet alleen door hun zelfde opdracht, maar ook door de zelfde opdracht om van Godswege een uitweg te vinden en zo vanuit de liefde het volk te verlossen van het lijden.
Vandaar dat hier de verbondenheid getoond wordt door het rode lint.

Verbondenheid in verbondenheid met God betekent leven.
De klimop verwijst hier naar het leven: De plant zoekt altijd het licht en is altijd groen, zomer en winter.

Op zoek gaan
Naar je naasten:
een kind, vrouw, broer:
bloedverwanten
maar ook naar
naasten die geen uitweg zien.
Bij een berg
Kom je de Ander tegen
En komt een ander je tegemoet
Samen ga je verder
Samen ben je sterk
Samen ben je sterker
Samen zoek je een uitweg
En volg je de weg van je hart.

3e Zondag 7 maart: Ocula
Sta op….. voor de vrede.

Vandaag is er niet zo veel te zien op ons liturgisch centrum.

Vanuit de puinhoop roept, de Eeuwige, Mozes en Aaron op om de staf van leiderschap op zich te nemen en het volk te bevrijden.

Klimop: blijft eeuwig groen en staat voor eeuwig leven.
Ranken verbinden zich met de staf als een teken van trouw, zoekend naar licht, ook in donkere tijden.

In de verbondenheid
met de Ander
op weg gaan,
luisterend naar zijn Woord
dat uitzicht biedt
. Stil worden,
met stomheid geslagen,
door het onrecht,
machtsmisbruik,
en geweld
en de puinhoop voor je ogen.

Geef ons woorden
om te zoeken naar dialoog.
Schenk ons durf
om het stilzwijgen te doorbreken.
Reik ons de hand van de ander
om samen te werken aan vrede.

4e Zondag 14 maart
Sta op….. voor een betere toekomst

De degens worden gekruist: de staf van Mozes tegenover de stok van de Farao.
De staf en de stok kruizen elkaar waarbij de staf staat voor leiderschap en de stok staat voor onderdrukking.

De staf en de stok:

Het uittochtverhaal van Exodus is het verhaal van:
De staf tegenover de stok,
Klein tegenover groot
schreeuwer tegenover de verstomde

De staf staat voor rechtvaardig leiderschap van God en zijn ontferming.
Tegenover de staf staat de stok van de farao die Gods volk hardhandig onderdrukt en elk recht op menswaardig te kunnen leven heeft ontnomen.
Deze stok zal gebroken moeten worden door : opstanding, plagen en uiteindelijk bevrijding.
Met een stok kun je slaan maar met een staf leid je en hoed je.
De kleur van deze zondag is roze: het licht van Pasen breekt door en maakt het paars lichter.

Je uitsloven
Om het recht
Te laten zegevieren.
Als woorden
niet overtuigen
moeten we dan
grijpen naar geweld?
Heeft een weg
naar leven te maken
met vernietiging
van leven?
Vervuil je water
zodat de vissen sterven,
of laat je water
wijn worden?

Kom in ons midden:
Geest van omstandigheid
om mee te werken
aan alles wat leven bevorder
t wat toekomst heeft.

Geest van omstandigheid,
Leer ons geloven
in alles wat verzoening brengt,
en de wereld betert
vanuit liefde in verbondenheid.
Kom in ons midden.

5e Zondag 21 maart: Judica
Sta op….. voor een betere klimaat.

Wat we zien zijn de gebroken aren en hagelstenen geven weer hoe erg de plaag was. Het teken van de zevende plaag.
Donder, hagel en bliksem zijn tekenen van Gods aanwezigheid, waardoor het regime van de Farao gaat wankelen en ook de Egyptenaren krijgen ontzag voor Mozes.
Door het natuurgeweld wordt de oogst vernield. Geen graan, de grondstof voor brood, betekend hongersnood.
Het rode water, dat staat voor het bloed van de Nijl, is nog aanwezig. Samen met de rose doek herinneren ze ons nog aan het verhaal van vorige week waarin het water van de Nijl veranderde in bloed.

Hongeren
naar gerechtigheid
naar nieuwe ruimte,
om te groeien
en brood te worden
voor anderen.
Niets uitstellen
maar doen
de hand aan de ploeg
en werken
aan een beter klimaat
in de geschonden wereld.

Schenk ons het voedsel
voor lijf en ziel
om te kiezen
voor duurzaamheid
van uw schepping.
Vernietiging herstellen
uitputting voorkomen
en het zonlicht van
Uw Eeuwigheid,
Als duurzame bron van
energie benutten.

6e Zondag 28 maart: Palmarum Palmpasen
Sta op…………voor een betere wereld

De tiende plaag: de dood van de eerstgeborene van de farao en de eerstgeborene van de Egytenaren.
De gebroken stok verwijst naar de gebroken Farao.
De palm is een verwijzing naar de rechtvaardige omdat hij recht omhoog groeit en goede vruchten draagt.
Rood is de kleur van de liefde en het hart maar ook de kleur van het lijden en het bloed waar de levenskracht in schuilt.

De toekomst in geding
gebroken
weet hebben
van lijden,
Van angst,
geen uitweg zien.

Bevrijd ons
uit onze nacht
van dood en verdriet
Richt onze voeten
naar verlossing
en bevrijding
Van alles wat doodt en beknelt.
Open onze ogen
Open onze ziel
voor het geheim
van levenskracht
verscholen in
het groen,
in alles
dat uitloopt
en het licht
van Pasen.