Lied: : Ik voel de winden Gods vandaag
Motivatie: Voor mij is dit een lied van trouw en rouw.
Een lied van Truus en van mij. Gezongen op ons feestelijke huwelijk en gespeeld bij het afscheid van mijn moeder.
Een lied met een blik op het verleden maar zeker ook een blik op de toekomst.
Een lied van uitdaging en vertrouwen.
Een lied, wat mij zeer raakt met zijn letterlijke tekst: het uitgaan naar zee, die soms hoog en wild is maar ook het uiteindelijke binnenlopen in een veilige haven.
Vele reizen heb ik gemaakt op kalme maar vaak ook wilde zeeën.
Toch altijd weer veilig thuis gekomen. Misschien soms niet echt bewust, dat de Loods steeds aan boord was.
Maar Hij was echt wel aan boord, in je leven. Laat die gedachte een troost zijn voor iedereen.

Ik voel de winden Gods vandaag

Ik voel de winden Gods vandaag;
Vandaag hijsch ik het zeil.
Gehavend is 't en zwaar van schuim,
Maar 'k hijsch 't en hoop op heil!
Want Christus zelf, als stille gast
Reist in mijn scheepje mee.
Op Zijn bevel durf 'k uit te gaan
Op wilde, hooge zee!

De tranen, die ik heb geweend,
Zijn door Gods wind gedroogd;
Ik denk niet meer aan wat voorheen
Vergeefs ik heb gepoogd.
Maar met vernieuwde levensmoed
Neem ik een vast besluit:
Ik voel de winden Gods vandaag
En zeil de haven uit!

O, laat mij nooit vergeten, Heer
Hoe Gij Uw liefde toont.
Doe mij bedenken, hoe Gij wreed
Met doornen werdt gekroond.
En, wijze Loods, als ik het waag
En weer mijn zeilen hijsch,
Nu 'k voel de winden Gods vandaag…
Leid Gij mij op mijn reis!